Reading time: 5 min
Rynek pracy w Wielkiej Brytanii pogarsza się jednocześnie na wielu frontach: bezrobocie osiągnęło post-pandemiczny szczyt na poziomie 5,2%, liczba wolnych miejsc pracy spadła poniżej poziomów sprzed pandemii, a stosunek bezrobotnych do otwartych stanowisk osiągnął najgorszy punkt od 2015 roku. Presja jest najostrzejsza na dole skali płacowej, gdzie ogłoszenia o nisko płatnych miejscach pracy są o 20% poniżej poziomu sprzed pandemii, podczas gdy siła robocza konkurująca o te role nadal się zwiększa.
Podwójny sygnał: inflacja spada, miejsca pracy znikają
Inflacja cen konsumenckich spadła do 3,0% w styczniu 2026 roku, w dół z 3,4% w grudniu, oznaczając najniższą roczną stopę od marca 2025 roku (ONS, 18 lutego 2026). Spadek był napędzany tańszymi paliwami silnikowymi — benzyna spadła o 3,1p za litr między grudniem a styczniem, z cenami na stacjach na najniższym poziomie od lipca 2021 roku (RAC Fuel Watch) — wraz z łagodniejszymi cenami lotów i zwalniającym wzrostem cen żywności, szczególnie chleba, zbóż i mięsa (ONS).
Inflacja bazowa, wykluczająca energię, żywność, alkohol i tytoń, spadła do 3,1% z 3,2%, podczas gdy inflacja usług — preferowany przez Bank Anglii wskaźnik krajowej presji cenowej — nieznacznie spadła do 4,4% z 4,5%, co stanowi najniższy odczyt od maja 2022 roku (ONS). BoE prognozuje, że główna inflacja CPI osiągnie cel 2% do kwietnia lub maja, głównie poprzez jednorazowe efekty z regulowanych cen i środków z jesiennego budżetu.
Rynki pieniężne zareagowały natychmiast. Prawdopodobieństwo ćwierćpunktowego cięcia stóp 19 marca wzrosło do 81,5%, w górę z 77% poprzedniego wieczoru i około 65% tydzień wcześniej (dane swapów stóp procentowych via Yahoo Finance). Sondaż Reuters wśród 63 ekonomistów, przeprowadzony 10–16 lutego, wykazał, że ponad 60% oczekuje cięcia do 3,50% na marcowym posiedzeniu, z Sanjay Raja z Deutsche Bank prognozującym drugie obniżenie w czerwcu, aby doprowadzić stopę banku do 3,25%.
Pogorszenie rynku pracy
Obraz inflacji normalnie byłby zachęcający. Ale wczorajsze dane o rynku pracy (ONS, 17 lutego 2026) opowiadały zupełnie inną historię. Stopa bezrobocia wzrosła do 5,2% w kwartale październik–grudzień, najwyższa od ostatniego kwartału 2020 roku w szczytowym momencie pandemii. Liczba pracowników na liście płac spadła o 46 000 w tym samym okresie, z wczesnymi szacunkami sugerującymi dalszy spadek w styczniu. Wzrost średnich wynagrodzeń również osłabł — regularne wynagrodzenia wzrosły o 0,8% w ujęciu realnym, wykluczając premie, ale trajektoria jest spadkowa.
Obraz wolnych miejsc pracy jest równie ponury. Całkowita liczba otwartych stanowisk spadła do 726 000 w okresie listopad 2025–styczeń 2026, spadając o 9,2% rok do roku i po raz pierwszy poniżej poziomów sprzed pandemii (ONS Vacancies and Jobs, 17 lutego 2026). Stosunek bezrobocia do wolnych miejsc osiągnął 2,6 — oznaczając 2,6 bezrobotnych konkurujących o każde otwarte stanowisko — najwyższy poziom poza pandemią od początku 2015 roku. Rok temu stosunek wynosił 1,9.
Spadek był szeroko rozpowszechniony, uderzając w 14 z 18 sektorów przemysłu w ciągu roku. Wolne miejsca w budownictwie załamały się o 32,4%. Handel hurtowy i detaliczny — sektor obejmujący role w hotelarstwie i usługach żywieniowych, które tworzą znaczną część rynku nisko płatnej pracy — stracił 94 000 miejsc pracy w sile roboczej rok do roku, największy absolutny spadek ze wszystkich sektorów (ONS Workforce Jobs, wrzesień 2025).
Presja na niskie płace
Raport Indeed 2026 UK Jobs and Hiring Trends wykazał, że ogłoszenia dla zawodów nisko płatnych są około 20% poniżej poziomu sprzed pandemii — gorzej niż 14% niedobór dla ról wysokopłatnych. Ten sam raport udokumentował spadek świadczeń oferowanych przez pracodawców, z udziałem ogłoszeń reklamujących przynajmniej jedno świadczenie spadającym do 64,6% z 66,7% rok wcześniej, sugerując, że firmy ograniczają się, gdy konkurencja o talenty łagodnieje i koszty zatrudnienia rosną.
Zwiększenie składek na ubezpieczenia społeczne pracodawców z jesiennego budżetu, które weszło w życie w kwietniu 2025, jest powszechnie cytowane jako hamulec zatrudnienia. Ponad połowa brytyjskich firm opóźniła podwyżki płac, aby zarządzać wyższymi kosztami (ManpowerGroup Employment Outlook Survey, Q1 2026). Dla operatorów w hotelarstwie i handlu detalicznym już pracujących na cienkich marżach, zwiększenie NIC skompresowało kalkulację wokół każdego nowego zatrudnienia — a kwiecień 2026 przynosi dalszą presję.
Od 1 kwietnia National Minimum Wage dla osób w wieku 18–20 lat wzrasta o 8,5% do 10,85 funta za godzinę, podczas gdy National Living Wage dla pracowników w wieku 21 lat i starszych wznosi się o 4,1% do 12,71 funta (Low Pay Commission, w pełni zaakceptowana przez rząd). Łączny dwuletni wzrost składany od kwietnia 2024 przekracza 11% — trwałe zresetowanie bazowych kosztów pracy. Dla pracodawców reklamujących role blisko płacy minimalnej, luka między wynagrodzeniem na poziomie wejściowym a wynagrodzeniem kierowniczym nadal się zawęża, tworząc kompresję płacową, która zniechęca do wewnętrznego awansu i zwiększa fluktuację.
Oczekiwania cięć stóp i co dalej
Konwergencja chłodzącej inflacji i słabnącego rynku pracy zdecydowanie przesunęła debatę o polityce pieniężnej. Lutowe posiedzenie BoE przyniosło głosowanie na ostrzu noża 5–4 za utrzymaniem na 3,75% — znacznie węższe niż podział 7–2, którego oczekiwała większość analityków City. Gubernator Andrew Bailey, który głosował za utrzymaniem, przyznał, że dalsze cięcia są “prawdopodobne”, jeśli inflacja pozostanie na dobrej ścieżce.
Międzynarodowy ekonomista Morningstar argumentuje, że BoE ostatecznie dostarczy więcej łagodzenia niż obecnie wyceniane, zauważając, że wzrost cen powinien “w dużej mierze się znormalizować w drugiej połowie 2026”. Capital Economics prognozuje spadek stóp do 3,0% do końca roku. Ale główny ekonomista BoE Huw Pill odpierał, ostrzegając, że podstawowa inflacja pozostaje utknięta około 2,5% — powyżej poziomów zgodnych z celem.
Dla milionów pracowników na dole skali płacowej, cięcia stóp nie oferują bezpośredniej ulgi. To, co opisują dane, to strukturalne niedopasowanie: pracodawcy stoją w obliczu rosnących minimalnych płac i wyższych NIC, jednocześnie redukując wolne miejsca, zmuszając coraz większą pulę kandydatów do coraz bardziej konkurencyjnych procesów rekrutacyjnych o zmniejszającą się liczbę stanowisk. Perspektywa zatrudnienia netto na Q1 2026 wynosi +13% — pierwsza poprawa od Q2 2025 (ManpowerGroup) — ale 76% pracodawców nadal zgłasza trudności w zapełnianiu ról, sugerując, że problem dotyczy mniej ilości pracowników, a bardziej kosztów ich zatrudnienia.
