Reading time: 4 min
Ceny aluminium utrzymują się powyżej 3 100 USD za tonę na London Metal Exchange pomimo doniesień, że administracja Trump może wycofać część swoich 50% ceł importowych, ponieważ zderzenie rekordowych premii za dostawę w USA, załamujących się krajowych zapasów i 12-miliardowego federalnego programu gromadzenia zapasów tworzy to, co analitycy opisują jako wieloletni deficyt strukturalny — przyciągając inwestorów do sektora, nawet gdy Waszyngton sygnalizuje możliwe złagodzenie.
Presja cenowa
Całkowity koszt aluminium dostarczonego na Środkowy Zachód USA przekroczył 5 000 USD za tonę, łącząc benchmark LME z rekordową premią za dostawę wynoszącą około 560 USD za tonę. Sama ta premia przekracza całkowitą cenę aluminium sprzed zaledwie trzech lat. Nabywcy z USA płacą teraz 68% powyżej globalnego benchmarku, aby zabezpieczyć fizyczny metal, według Reuters — spread napędzany przez cła i ostrą krajową niedostępność, a nie globalną siłę popytu.
Prezydent Trump podniósł cła na import aluminium z 10% do 25% w marcu 2025 r. i podwoił je do 50% w czerwcu, później rozszerzając cła na ponad 400 produktów pochodnych, w tym puszki, sztućce i części samochodowe. Financial Times doniosił w zeszłym tygodniu, że Biały Dom przegląda listy produktów i może zwolnić niektóre pozycje przed listopadowymi wyborami śródokresowymi, ale Sekretarz Skarbu Scott Bessent zbagatelizował jakiekolwiek szerokie wycofanie. Cena LME spadła o 2,7% na te wiadomości, zanim odbiła powyżej 3 000 USD.
Załamujące się zapasy
Cła miały na celu ożywienie krajowego wytopu, ale w krótkim okresie wyczerpały dostępne dostawy. Zapasy aluminium w USA spadły z około 750 000 ton na początku 2025 r. do poniżej 300 000 ton, według szacunków Harbor Aluminum i Wittsend Commodity Advisors. Kanada, historycznie największy dostawca na rynek amerykański, drastycznie ograniczyła dyskrecjonalne dostawy po podwyżce ceł w czerwcu, która sprawiła, że eksport stał się nieopłacalny przy obecnych premiach.
Europa stoi w obliczu własnej presji. Decyzja South32 o zamrożeniu huty Mozal w Mozambiku usunęła kluczowe źródło europejskich dostaw, podczas gdy huta Grundartangi firmy Century Aluminum na Islandii obcięła produkcję o dwie trzecie po awarii sprzętu pod koniec października. Europejskie premie opłacone cłem wzrosły z poniżej 200 USD za tonę ponad gotówkę LME w czerwcu do powyżej 340 USD — co oznacza, że globalni nabywcy konkurują o kurczące się dostawy po obu stronach Atlantyku.
Project Vault zmienia grę
Dodając nową warstwę popytu, rząd federalny uruchomił Project Vault, 12-miliardowy program budowy Strategicznej Rezerwy Minerałów Krytycznych, który obejmuje aktywne zakupy aluminium. Inicjatywa ustanowiła dolną granicę cen, której same plotki o wycofaniu ceł nie mogą przełamać. Analitycy z FinancialContent zauważają, że jeśli rządowe zakupy będą kontynuowane przez wiosnę, aluminium może testować 3 300 USD na LME niezależnie od jakichkolwiek korekt ceł.
Program odzwierciedla szerszą zmianę w tym, jak Waszyngton postrzega metale przemysłowe jako aktywa bezpieczeństwa narodowego, a nie swobodnie handlowane towary — postawa, która strukturalnie zacieśnia podaż poprzez usuwanie materiału z obiegu handlowego.
Pierwsza nowa huta w USA od 45 lat
Odpowiedź podażowa, którą miały wywołać cła, w końcu się materializuje, choć w harmonogramie mierzonym latami, a nie miesiącami. Century Aluminum i Emirates Global Aluminium ogłosiły plany budowy huty greenfield o wydajności 750 000 ton rocznie w Inola, Oklahoma — pierwszej nowej huty aluminium pierwotnego zbudowanej w Stanach Zjednoczonych od ponad czterech dekad. Obiekt za 4 miliardy USD będzie zasilany przez wcześniej niedokończoną elektrownię jądrową, z rozpoczęciem budowy do końca 2026 r. i oczekiwaną produkcją do końca dekady.
Osobno Rio Tinto zobowiązało się do wydania 1,1 miliarda USD na rozbudowę swojej huty AP60 w Kanadzie i zawarło joint venture z chińskim Chalco w celu przejęcia brazylijskiej CBA, pozycjonując giganta górniczego w wielu jurysdykcjach podaży, gdy bariery handlowe fragmentują globalny rynek aluminium.
Gdzie patrzą inwestorzy
Przypadek inwestycyjny różni się drastycznie w zależności od pozycjonowania firmy. Century Aluminum (CENX) przeszło od czystego beneficjenta ceł do krajowej gry energetycznej poprzez partnerstwo w hucie Oklahoma. Norsk Hydro korzysta z norweskich hut zasilanych energią wodną, zwolnionych z unijnego Mechanizmu Dostosowywania Granic Węglowych, choć jego marże na wytłaczaniu są pod presją wysokich kosztów nakładów. Kaiser Aluminum (KALU) obsługuje klientów z przemysłu lotniczego i motoryzacyjnego produktami specjalistycznymi wytwarzanymi wyłącznie w USA i Kanadzie, izolując się od ekspozycji na cła transgraniczne. Rio Tinto (RIO) oferuje zdywersyfikowaną ekspozycję na metale ze zintegrowanymi operacjami aluminiowymi obejmującymi cztery kopalnie boksytu, cztery rafinerie i czternaście hut na całym świecie.
Styczniowa analiza Seeking Alpha podkreśliła, że przy cenach LME powyżej 3 000 USD, spadających globalnych zapasach i strukturalnym popycie z obrony, budownictwa i odnawialnych źródeł energii, perspektywy aluminium na 2026 r. pozostają pozytywne — choć ryzyko obejmuje globalne spowolnienie gospodarcze lub odwrócenie chińskiej dyscypliny podażowej, która mogłaby zalać rynek.
Bariera węglowa
Poza cłami, unijna CBAM buduje trwałą różnicę kosztów między aluminium wysokowęglowym i niskowęglowym. Niepewność co do przyszłych kosztów węgla uniemożliwia podpisywanie długoterminowych kontraktów podażowych w Europie, dodatkowo zacieśniając rynek spot. Dla producentów z referencjami czystej energii — hut zasilanych energią wodną, jądrową lub odnawialną — wyłaniająca się “zielona premia” reprezentuje trwałą przewagę konkurencyjną, która przetrwa każdy pojedynczy cykl ceł. Era taniego, globalnie wymienialnego aluminium wydaje się dobiegać końca, zastąpiona przez pofragmentowany rynek, gdzie fizyczna lokalizacja, intensywność węglowa i polityka rządowa określają rzeczywistą cenę.
