Reading time: 4 min
Ropa zmierza ku pierwszemu tygodniowemu wzrostowi od trzech tygodni dzięki wzrostowi o 5,3%, ale premia za ryzyko geopolityczne znajduje się teraz obok fundamentalnie nadpodażowego rynku oraz orzeczenia Sądu Najwyższego, które właśnie zdemontowało handlową architekturę Waszyngtonu.
Akcja cenowa i pozycjonowanie
Kontrakty terminowe na ropę Brent zamknęły się na poziomie 71,30 USD 20 lutego, spadając o 33 centy w sesji, ale utrzymując się blisko najwyższego poziomu od końca lipca po 2% wzroście poprzedniego dnia. West Texas Intermediate zamknął się na poziomie 66,48 USD. Oba benchmarki zablokowały tygodniowe zyski w wysokości około 5,3% — pierwszy pozytywny tydzień od trzech — z Brent handlującym w przedziale 62,69-72,33 USD w ciągu ostatniego miesiąca, a rajd przekraczający już 20% od grudniowych minimów. Giovanni Staunovo, analityk ropy w UBS, zauważył ograniczony apetyt na realizację zysków przed weekendem. Ole Hansen, szef strategii towarowej w Saxo Bank, opisał rynek w paraliżu, czekający na binarny wynik. Dane przepływów Saxo Bank wykazały gwałtowny wzrost zakupów opcji call na ropę Brent, sygnalizując, że profesjonalne pieniądze zabezpieczają się przed zakłóceniami, a nie przeciwstawiają się rajdowi.
Ultimatum Trumpa spotyka kalendarz IAEA
Katalizatorem jest ultimatum Trumpa dla Teheranu, wydane 19 lutego na pokładzie Air Force One: Iran ma 10-15 dni na zgodę na ograniczenia nuklearne lub stanie w obliczu “naprawdę złych rzeczy”. Harmonogram dokładnie pokrywa się z posiedzeniem zarządu Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej w Wiedniu rozpoczynającym się 2 marca, gdzie dyplomaci będą rozważać nową rezolucję potępiającą i możliwe skierowanie sprawy do Rady Bezpieczeństwa. Waszyngton żąda zerowego wzbogacania, demontażu pocisków balistycznych i zakończenia wsparcia dla pośredników. Iran odrzucił omawianie czegokolwiek poza sprawami nuklearnymi, nazywając ograniczenia pocisków czerwoną linią. Minister spraw zagranicznych Abbas Araghchi powiedział, że negocjatorzy uzgodnili “zasady przewodnie” podczas pośrednich rozmów w Genewie, ale Biały Dom przyznał, że obie strony pozostają daleko od siebie. Za dyplomacją kryje się fizyczne nagromadzenie, którego rynek nie może zignorować: grupa uderzeniowa USS Abraham Lincoln znajduje się na Morzu Arabskim, USS Gerald Ford jest w drodze, a wysoki urzędnik USA powiedział, że pełna zdolność uderzeniowa będzie na miejscu do połowy marca. Gwardia Rewolucyjna Iranu przeprowadziła w tym tygodniu ćwiczenia w Cieśninie Hormuza, podczas gdy rosyjska korweta dołączyła do irańskich ćwiczeń w Zatoce Omańskiej — wymowny sygnał moskiewskiego poparcia. Polska wezwała swoich obywateli do natychmiastowego opuszczenia Iranu. Daniela Hathorn, starszy analityk rynkowy w Capital.com, zauważyła, że nawet ograniczone zakłócenia w Cieśninie, przez którą przepływa około 20% światowych dostaw ropy, mogłyby wywołać natychmiastowy szok podażowy.
Zwyżkowy raport EIA pod nagłówkami
Najbardziej zwyżkowym punktem danych tygodnia był raport Energy Information Administration. Zapasy ropy naftowej w USA spadły o 9 milionów baryłek w tygodniu kończącym się 13 lutego, wobec oczekiwań wzrostu o 2,1 miliona baryłek. Zapasy benzyny spadły o 3,2 miliona baryłek, zapasy destylatów spadły o 4,6 miliona baryłek, a wykorzystanie rafinerii wzrosło do 91%. Całkowita podaż produktów wzrosła o 540 000 baryłek dziennie do 21,65 miliona baryłek dziennie, z popytem na destylaty osiągającym najwyższy poziom od stycznia 2022 roku. Rynek fizyczny jest bardziej napięty niż sugerują narracje o nadwyżkach w nagłówkach.
Strukturalne obciążenie
Pozycjonowanie długoterminowe musi zmierzyć się z fundamentami ciągnącymi w przeciwnym kierunku. Analitycy JP Morgan Natasha Kaneva i Lyuba Savinova ostrzegli, że nadwyżka ropy z drugiej połowy 2025 roku utrzymała się w styczniu, prognozując znaczne nadwyżki w późniejszej części tego roku i szacując, że potrzebne będą cięcia produkcji o 2 miliony baryłek dziennie, aby zapobiec nadmiernym nagromadzeniom zapasów w 2027 roku. OPEC+ tymczasem omawia wznowienie wzrostu produkcji od kwietnia. Grupa ośmiu producentów utrzymała kwoty bez zmian do marca, ale nie oferowała żadnych wskazówek na przyszłość poza tym — wymowne milczenie oznaczone jako znaczące przez Jorge León, byłego urzędnika OPEC w Rystad Energy. Następne spotkanie ministerialne przypada na 1 marca, prawie dokładnie zbiegając się z sesją zarządu IAEA i zewnętrzną granicą ultimatum Trumpa.
SCOTUS dodaje nową zmienną
Tego samego dnia, gdy zegar Trumpa zaczął tykać, Sąd Najwyższy obali większość systemu taryfowego administracji w orzeczeniu 6-3, stwierdzając, że IEEPA nie upoważnia prezydenta do nakładania taryf. Decyzja unieważniła wzajemne cła “Dnia Wyzwolenia” i opłaty związane z fentanylem, obejmujące ponad 130 miliardów dolarów zebranych dochodów. Trump natychmiast ogłosił zastępczą globalną taryfę 10% na podstawie Sekcji 122 Ustawy Handlowej, później podniósł ją do 15%. Dla rynków ropy orzeczenie usuwa warstwę presji kosztowej z globalnych łańcuchów dostaw, ale rodzi pytania o zdolność administracji do egzekwowania systemu sanctions wobec irańskiej ropy, który stanowi podstawę obecnej premii za ryzyko. Taryfy Sekcji 232 na stal, aluminium i metale przemysłowe pozostają nienaruszone — nie wszystkie handlowe broń Waszyngtonu zostały obalone — ale prawna architektura stojąca za egzekwowaniem maksymalnej presji jest teraz wyraźnie pęknięta. Szerszy kompleks towarowy jest już pod napięciem: premie za aluminium wzrosły do rekordowych poziomów pod presją taryfową, a szok podażowy ropy nałożony na istniejący stres metalowy pogłębiłby impuls inflacyjny w europejskim przemyśle. Z pierwszymi dniami marca przynoszącymi decyzje o produkcji OPEC+, głosowanie nad potępieniem IAEA i wygaśnięcie ultimatum Trumpa niemal jednocześnie, rynek opcji mówi jasno: handlowcy płacą za ochronę przed wzrostami, pozycjonując się na świat, w którym binarny wynik Hansena przechyli się w kierunku zakłóceń.
