Reading time: 5 min
Brent zamknął czwartkową sesję na poziomie 100,46 USD — jednodniowy wzrost o 9,22% i pierwsze zamknięcie powyżej 100 USD od sierpnia 2022 roku. WTI zyskało 9,72%, kończąc dzień na 95,73 USD. Rekordowe uwolnienie 400 milionów baryłek z rezerw IEA, ogłoszone tego samego ranka, nie zrobiło na rynku żadnego wrażenia. Nowy najwyższy przywódca Iranu oświadczył w państwowej telewizji, że Cieśnina Ormuz musi pozostać zamknięta jako „narzędzie nacisku na wroga”. Wall Street zaliczyła najgorszą sesję w tym roku. Kluczowe pytanie nie brzmi już, czy ropa dotarła do 100 USD. Chodzi o to, czy ktokolwiek ma wiarygodny plan, żeby ją stamtąd sprowadzić.
Co faktycznie poruszyło rynek w czwartek
Cena dotknęła 101,59 USD już w handlu nocnym, zanim oświadczenie Mojtaby Chameneia trafiło na serwisy informacyjne — wynika z danych LSEG. Samo oświadczenie — Ormuz jako celowe narzędzie nacisku, a nie efekt uboczny konfliktu — potwierdziło to, co krzywa terminowa sygnalizowała od dni. Kontrakty na dostawę majową zamknęły się powyżej 100 USD. Dalej na krzywej, według LSEG, ceny spadają systematycznie, zbliżając się do 70 USD pod koniec dekady. To odpowiedź rynku dla Chameneia: nie wierzy, że ropa po 100 USD to stan trwały. Ale nie ma też pojęcia, kiedy się skończy.
Skoordynowane uwolnienie 400 milionów baryłek przez IEA, które rynek zlekceważył niemal natychmiast po ogłoszeniu, nigdy nie miało szans wpłynąć na cenę w sesji, podczas której blokada była potwierdzana, a nie rozwiązywana. Rezerwy awaryjne zastępują baryłki w magazynach — nie otwierają cieśniny. Popyt utrzymał się do zamknięcia.
Struktura terminowa mówi coś ważnego
Na początku 2026 roku, według danych LSEG, krzywa Brent znajdowała się w łagodnym contango: cena spot w okolicach 60 USD, stopniowo rosnąca do poziomu 60-kilku dolarów na dalszych terminach. Ta struktura zniknęła. Front krzywej przesunął się o około 40 USD w ciągu sześciu tygodni. Tylna część — nie. Ta rozbieżność oznacza, że rynek wycenia zakłócenie, a nie zmianę reżimu w sektorze energetycznym. Jest to spójne z bazowym scenariuszem Goldman Sachs, opublikowanym za pośrednictwem Reuters w środę: średnia za marzec/kwiecień w okolicach 98 USD i prognoza na IV kwartał 2026 roku na poziomie 71 USD, przy założeniu 21-dniowego okna zakłóceń i 30-dniowego okresu odbudowy. Jeśli to założenie się sprawdzi, przed nami powrót do średniej w trakcie lata. Jeśli cieśnina pozostanie zamknięta dłużej — model Goldman Sachs przestaje działać.
Stephanie Roth z Wolfe Research przedstawiła w tym tygodniu prostą arytmetykę makro: trwały wzrost cen ropy o 20 USD przekłada się na około 0,1% spadek amerykańskiego PKB i 0,4% wzrost inflacji głównej. Na zamknięciu czwartkowej sesji Brent był mniej więcej 40 USD powyżej poziomu, na którym zaczynał rok. Wnioski można wyciągnąć samodzielnie.
Dlaczego Fed jest bezradny
Lutowy CPI wyniósł 2,4% rok do roku, a inflacja bazowa utrzymała się na 2,5% — lepkość, ale w izolacji nieszczególnie alarmująca, według Bureau of Labor Statistics. A potem zamknęła się cieśnina. Deflator PCE za styczeń 2026 zostanie opublikowany w piątek o 8:30 czasu wschodniego i ani ten odczyt, ani żadne dane w najbliższym terminie nie uchwycą jeszcze przełożenia szoku naftowego na ceny transportu, chemikaliów i dóbr. BEA publikuje dziś także drugi szacunek PKB za IV kwartał 2025 roku — wstępny odczyt wynosił +1,4% w ujęciu zannualizowanym, co stanowi wyraźne spowolnienie wobec 4,4% z III kwartału. Wskaźnik GDPNow Atlanta Fed skoczył w czwartek do 2,7% dzięki mocnym styczniowym danym handlowym (deficyt 54,5 mld USD wobec konsensusu 66,6 mld USD, według BEA), ale ten odczyt nie uwzględnia jeszcze wojny. Trend, który śledzi, już nie odzwierciedla rzeczywistości.
Narzędzie CME FedWatch pokazywało na zamknięciu czwartkowej sesji 99% prawdopodobieństwo utrzymania stóp na posiedzeniu FOMC 17-18 marca, przy oczekiwanej stopie funduszy federalnych na poziomie 3,5-3,75%. To nikogo nie dziwi. Ciekawsze jest to, co zrobił rynek obligacji. Rentowność 10-letnich obligacji skarbowych wzrosła do 4,26% — pięciotygodniowego maksimum — a aukcja 30-latek zakończyła się z ogonem, sygnalizując słabnący popyt na długi duration w obliczu przeszacowywania inflacji. Kto jest teraz długi na duration, powinien obserwować wyniki czwartkowej aukcji, a nie nagłówkowy odczyt CPI.
Sesja i ukryte w niej sygnały
S&P 500 spadł o 1,52% do 6672,62 pkt — najniższe zamknięcie od listopada i tegoroczne minimum, według CNBC. Dow Jones stracił 739 punktów, kończąc na 46 677,85. Nasdaq oddał 1,78%, zamykając się na 22 311,98. Osiem z jedenastu sektorów S&P 500 zakończyło dzień na minusie, z przemysłem, dobrami konsumpcyjnymi i technologią na czele spadków. Na plusie pozostały jedynie energetyka i media — podręcznikowa rotacja w trybie risk-off. Indeks wciąż jest zaledwie 4,4% poniżej historycznego szczytu ze stycznia, jak podaje AP, co sugeruje, że rynek traktuje sytuację jako zakłócenie, a nie strukturalną zmianę wycen. To zaufanie może okazać się uzasadnione albo całkowicie chybione — w zależności od jednej zmiennej: jak długo cieśnina pozostanie zamknięta.
W czwartek pojawiła się jeszcze jedna informacja, która otrzymała mniej uwagi niż ropa, ale ma znaczenie dla obrazu kredytowego. Pojawiły się doniesienia o limitach wypłat w funduszach kredytu prywatnego, w tym u Morgan Stanley i Cliffwater. Kredyt prywatny był jednym z najszybciej rosnących segmentów amerykańskich finansów od dekady. Limity wypłat na tym etapie szoku naftowego, przy pogarszających się perspektywach stóp procentowych, rodzą pytania o jakość portfeli kredytowych — pytania, które zasługują na więcej uwagi, niż im poświęcono podczas czwartkowej sesji. Arytmetyka po stronie podaży nie składała się w całość jeszcze zanim pojawił się ten nowy sygnał kredytowy.
Co może złamać ten ruch
Sekretarz ds. energii Chris Wright powiedział w czwartek CNBC, że US Navy „nie jest gotowa” do eskortowania tankowców przez cieśninę. Dodał, że będzie to możliwe „stosunkowo niedługo”, potencjalnie do końca miesiąca, ponieważ zasoby militarne pozostają skoncentrowane na niszczeniu irańskich zdolności ofensywnych. To najważniejsza zmienna w cenie ropy w tej chwili. Brent dotknął wcześniej w trakcie konfliktu 120 USD, po czym runął do 86 USD w jednej sesji — ruch, który pokazał, jak gwałtownie rynek potrafi się przeszacować w momencie, gdy pojawi się wiarygodny mechanizm rozwiązania. Ta sama logika działa w drugą stronę: jeśli eskortowanie tankowców się rozpocznie i pierwszy konwój przepłynie bezpiecznie, front krzywej może oddać 15 USD w ciągu kilku godzin.
Do tego czasu rynek wycenia niepewność co do czasu trwania blokady, przenosząc ją na front krzywej. Fed jest sparaliżowany między inflacją energetyczną, której nie przebije obniżkami, a rynkiem pracy, którego nie może zignorować. Wall Street siedzi 4,4% poniżej szczytów, mając nadzieję, że Wrightowskie „stosunkowo niedługo” oznacza to, co sugeruje. Kluczowy trade nie dotyczy tego, czy 100 USD się utrzyma — chodzi o to, czy cieśnina otworzy się w ciągu dni, tygodni czy miesięcy. Wszystkie dane pomiędzy teraz a tą odpowiedzią to szum informacyjny.
