Reading time: 4 min
Ambasada USA w Seulu i Amerykańska Izba Handlowa w Korei podpisały w środę roczne partnerstwo mające uczcić 250. rocznicę Ameryki — celebrację wspólnych wartości wystawioną na tle najbardziej chaotycznego okresu w sojuszu od sporu o THAAD dziewięć lat temu.
MOU
Memorandum porozumienia formalizuje współpracę pod marką Freedom 250, w ramach której ambasada i AMCHAM Korea będą współgospodarzyć kluczowe wydarzenia i ponad 250 programów wspierających w całym kraju przez cały 2026 rok. AMCHAM wniesie perspektywy społeczności biznesowej, będzie służyć jako platforma dialogu i zintegruje markę Freedom 250 w swojej sieci. Inicjatywa ma pokazać amerykańskie innowacje, przedsiębiorczość i demokratyczne wartości, które — jak ujmuje oficjalne stanowisko — stanowią podstawę sojuszu, który “ewoluował od partnerstwa bezpieczeństwa wykutego we wspólnej ofierze w jeden z najbardziej dynamicznych związków na świecie.”
“Freedom 250 to nie tylko celebracja przeszłości — to platforma startowa dla przyszłości”, powiedział James Heller, Chargé d’Affaires ad interim, powołując się na wizję prezydenta Trumpa “nowej ery dyplomacji”. Prezes i CEO AMCHAM James Kim nazwał inicjatywę okazją do “przekładania zaufania na znaczące zaangażowanie”. Unia Parlamentarzystów Korea-USA — wielopartyjna grupa około 170 prawodawców — przeprowadziła tego samego ranka spotkanie śniadaniowe z Kimem i przedstawicielami Google, Apple, Morgan Stanley i Lockheed Martin w Zgromadzeniu Narodowym, swoje pierwsze formalne zaangażowanie z AMCHAM, skupione na dwustronnym handlu i inwestycjach.
Tło: Cła, Sądy i 350 Miliardów Dolarów
Celebracyjny ton w Seulu towarzyszy relacjom handlowym, które były pod niezwykłą presją. W lipcu 2025 roku Trump i prezydent Lee Jae Myung ogłosili umowę, w której Korea Południowa zobowiązała się do funduszu inwestycyjnego o wartości 350 miliardów dolarów — 200 miliardów dolarów w fazowych wkładach gotówkowych do strategicznych sektorów, w tym półprzewodników, energii jądrowej, baterii i biotechnologii, plus 150 miliardów dolarów na budownictwo okrętowe — wraz ze 100 miliardami dolarów na zakupy energii w USA, w zamian za obniżenie ceł IEEPA z 25% do 15%. Umowa zmniejszyła również cła samochodowe Section 232 do 15%, z 25%.
Nie przebiegało to gładko. Zgromadzenie Narodowe Korei Południowej utknęło w sporze o to, czy umowa stanowi traktat wymagający zatwierdzenia legislacyjnego, a Trump publicznie groził 26 stycznia podniesieniem ceł z powrotem do 25%, ponieważ Seul “nie wywiązuje się” z umowy. Rządząca Partia Demokratyczna pospiesznie uchwalała ustawę umożliwiającą do końca lutego. Następnie, 21 lutego, Sąd Najwyższy orzekł niekonstytucyjność ceł IEEPA — unieważniając prawną podstawę opłaty, którą Seul spędził miesiące negocjując jej obniżenie. Biały Dom natychmiast nałożył 10% globalne cło na podstawie Section 122, podniesione do 15% następnego dnia, ale czy koreańsko-specyficzne ramy umowy przetrwają prawną zmianę, pozostaje teraz otwartym pytaniem. Minister przemysłu Kim Jung-kwan nalegał, że “ogólne ramy pozostaną nienaruszone”, choć sektorowe cła na samochody i stal pod odrębnymi statutami pozostają w mocy niezależnie.
Morze Żółte, Freedom Shield i Sojusz Pod Presją
Tarcia handlowe rozgrywają się wraz z relacjami wojskowymi, które są jednocześnie niezbędne i coraz bardziej napięte. 18-19 lutego około 10 myśliwców F-16 USFK przeprowadziło ćwiczenia nad Morzem Żółtym między południowokoreańskimi i chińskimi strefami identyfikacji obrony powietrznej. Chiny wysłały własne myśliwce, tworząc rzadką konfrontację. Seul nie został poinformowany na czas. Minister obrony Ahn Gyu-back złożył formalny protest do dowódcy USFK, generała Xaviera Brunsona, który wyraził “żal”, że starsi koreańscy urzędnicy nie zostali poinformowani — jednocześnie dobitnie dodając, że wojsko amerykańskie “nie przeprasza za utrzymywanie gotowości”.
Dni później, w środę, dwaj sojusznicy ogłosili wspólne ćwiczenia Freedom Shield 2026 na 9-19 marca, obejmujące symulacje stanowisk dowodzenia i szkolenie terenowe Warrior Shield z około 18 000 południowokoreańskich żołnierzy. Ale ogłoszenie maskowało nieporozumienie: Seul zaproponował ograniczenie ćwiczeń terenowych, aby stworzyć przestrzeń dla dyplomatycznego otwarcia na Phenian, a Waszyngton podobno sprzeciwił się, powołując się na wcześniej rozmieszczone wojska i sprzęt. Rozmowy o zakresie ćwiczeń terenowych będą kontynuowane, powiedzieli urzędnicy, “do ostatniej chwili”. Korea Północna, obecnie organizująca Dziewiąty Kongres Partii Robotniczej, powszechnie oczekiwana jest, że zakończy wydarzenie paradą wojskową prezentującą swoje najnowsze możliwości.
Co Właściwie Sygnalizuje Freedom 250
Łącznie obraz przedstawia sojusz próbujący projektować jedność, jednocześnie zarządzając poważnymi tarciami taktycznymi w handlu, koordynacji wojskowej i dyplomacji regionalnej. MOU Freedom 250 to instrument miękkiej siły — wydarzenia kulturalne, dialogi biznesowe, pokazy innowacji — zaprojektowane, aby przypomnieć obu społeczeństwom, że relacja dotyczy więcej niż tylko harmonogramów celnych i budżetów obronnych. AMCHAM, założona w 1953 roku, reprezentuje około 800 amerykańskich firm członkowskich w Korei Południowej. Jej prezes przedstawił podpisanie jako podkreślenie “wspólnych wartości wolności i innowacji”, które “podtrzymują sojusz USA-Korea — jeden z najważniejszych na świecie”.
Ten język wykonuje prawdziwą pracę w obecnym środowisku. Korea Południowa zależy od handlu w 85% swojej gospodarki. Zobowiązanie inwestycyjne o wartości 350 miliardów dolarów miało izolować Seul od najgorszych elementów reżimu celnego Trumpa i przez kilka miesięcy tak było. Ale orzeczenie Sądu Najwyższego, legislacyjny pat, spór o dochodzenie Coupang i ultimatum Trumpa z stycznia każde z kolei testowało pogląd, że zaangażowanie ekonomiczne może być oddzielone od politycznej niestabilności. Podpisanie Freedom 250 to próba potwierdzenia fundamentu pod turbulencjami. To, czy 250 wydarzeń w ciągu roku może zrobić to, czego nie zrobiło uścisk dłoni za 350 miliardów dolarów — kupić trwałą życzliwość — będzie zależeć mniej od programowania, a bardziej od tego, czy Waszyngton uzna, że Seul poruszył się wystarczająco szybko w sprawie inwestycji, którą obiecał.
Źródła: US Embassy Seoul, Korea Herald, Korea Times, Stimson Center, Reuters / US News
