Reading time: 4 min
Ropa naftowa spadła o około 2% w czwartek rano, gdy rozpoczęła się trzecia runda rozmów nuklearnych USA-Iran w Genewie — sesja szeroko postrzegana jako ostatnia szansa dla dyplomacji, zanim Biały Dom zrealizuje groźby akcji militarnej, która może zmienić przepływy dostaw na Bliskim Wschodzie w ciągu kilku dni.
Stół w Genewie
Specjalny wysłannik USA Steve Witkoff i doradca Jared Kushner zasiedli wraz z irańskim ministrem spraw zagranicznych Abbasem Araghchim do rozmów pośrednich mediowanych przez Badra Al Busaidiego z Omanu. Do południa delegacja Teheranu poinformowała, że wymieniono “ważne” i “praktyczne” propozycje dotyczące programu nuklearnego Iranu i zniesienia sanctions. Rozmowy przerwano i miały zostać wznowione około 17:00 GMT. Araghchi powiedział wcześniej w tym tygodniu, że porozumienie jest “w zasięgu ręki, ale tylko jeśli dyplomacja będzie priorytetem”. Język administracji był mniej cierpliwy. Rzeczniczka prasowa Białego Domu Karoline Leavitt powiedziała w środę, że istnieje “wiele powodów i argumentów, które można przywołać za uderzeniem w Iran”.
Tło jest wszystkim, tylko nie dyplomatyczne. Amerykańskie zasoby powietrzne i morskie zgromadziły się na całym Bliskim Wschodzie. Iran odpowiedział częściowym zamknięciem Cieśniny Hormuz 16 lutego, powołując się na “środki ostrożności bezpieczeństwa” i uruchomił ćwiczenia morskie IRGC wraz ze wspólnymi ćwiczeniami z Rosją na Morzu Omańskim. Około 13 milionów baryłek dziennie ropy naftowej przeszło przez Cieśninę Hormuz w 2025 roku — około 31% globalnych przepływów ropy morskiej, według Kpler. Jeśli ten punkt wąski jeszcze bardziej się zawęzi, nic inne po stronie podaży nie ma znaczenia.
Pytanie o 10 Dolarów
W czwartek rano WTI było notowane po 64,38 USD, spadając o 1,6%, podczas gdy Brent spadł o 1,3% do poziomu tuż poniżej 70 USD — cofając się z sześciomiesięcznego maksimum 71 USD osiągniętego w zeszłym tygodniu. Kontrakty terminowe na ropę wzrosły o około 15% od początku roku, prawie całkowicie z powodu ryzyka dostaw związanego z Iranem. Vandana Hari z Vanda Insights oszacowała, że Brent obecnie niesie około 10 USD za baryłkę premii za ryzyko geopolityczne. Analityk SEB Ole Hvalbye był bezpośredni: bez eskalacji, Brent prawdopodobnie handlowałby między 60 a 65 USD.
Ta premia jest teraz binarna. Porozumienie — lub wiarygodny postęp w jego kierunku — szybko deflowałoby premię za ryzyko, potencjalnie sprowadzając Brent z powrotem w kierunku połowy lat 60. Załamanie rozmów, po którym nastąpiłaby akcja militarna, którą Biały Dom sygnalizował, że może nastąpić już w ten weekend, wystrzeliłby ceny w przeciwnym kierunku, z Cieśniną Hormuz jako bezpośrednim punktem zapalnym.
Dlaczego Wzrost Zapasów Nie Pomógł
Normalnie wzrost zapasów ropy naftowej w USA o 16 milionów baryłek — największy tygodniowy wzrost od lutego 2023 roku, zgłoszony przez EIA w środę — mocno wpłynąłby na ceny. Ledwo został zauważony. Wzrost przypisano pogodowym zamrożeniem produkcji w poprzednich tygodniach, które się odbił, zniekształcając główną liczbę. Fakt, że dwucyfrowy wzrost zapasów nie mógł zepchnąć ropy poniżej 64 USD, mówi gdzie jest środek ciężkości rynku. Geopolityka to jedyny handel.
Strona Podażowa Już Się Porusza
Arabia Saudyjska po cichu zaczęła zwiększać produkcję i eksport jako środek ostrożności na wypadek, gdyby amerykańskie uderzenie zakłóciło regionalne dostawy, według Reuters. OPEC+ oddzielnie ma rozważyć zwiększenie produkcji o 137 000 baryłek dziennie na kwiecień — kończąc trzymiesięczną pauzę we wzrostach produkcji. Iran jest trzecim co do wielkości producentem OPEC. Przedłużający się konflikt mógłby całkowicie wyeliminować irańskie baryłki z rynku, ale bardziej bezpośrednie ryzyko to Cieśnina — i żadna ilość saudyjskich rezerw nie kompensuje punktu wąskiego obsługującego prawie jedną trzecią globalnej ropy morskiej.
Goldman Sachs modelował oba scenariusze. W scenariuszu bazowym podwyższona premia geopolityczna wspiera Brent na obecnych poziomach do połowy roku. W scenariuszu pesymistycznym — ulga sanctions przyznana Iranowi, a potencjalnie Rosji — dodatkowa podaż mogłaby obciąć 5-8 USD z prognoz na Q4 2026. Asymetria jest zauważalna: scenariusz byka nie ma oczywistego sufitu, podczas gdy scenariusz niedźwiedzia ma podłogę około 60 USD ustaloną przez wzrost podaży spoza OPEC, który już wyprzedzał popyt, zanim Iran stał się dominującą zmienną.
Z Czym Ma Do Czynienia Teheran
Pozycja negocjacyjna Iranu jest słabsza niż w dowolnym momencie od czasu oryginalnych rozmów JCPOA. Operacja Midnight Hammer — amerykański atak bombowcami stealth z czerwca 2025 na trzy obiekty nuklearne — pozostawiła program w ruinach. W kraju protesty studenckie ogarnęły Teheran drugi dzień z rzędu w środę po zeszłomiesięcznej pacyfikacji. Prezydent Pezeshkian napisał na X, że Iran jest “oddany pokojowi”, ale “poczynił wszystkie niezbędne przygotowania na każdy potencjalny scenariusz”. Trump wykorzystał wtorkowe orędzie o stanie Unii, aby powiedzieć, że nie pozwoli “największemu światowemu sponsorowi terroryzmu” posiadać broni nuklearnej.
Co Przełamie Pat
Podstawowy impas się nie zmienił. Waszyngton żąda, aby Iran nie mógł wzbogacać uranu; Teheran upiera się, że wzbogacanie to suwerenne prawo. Większość analityków oczekuje, że czwartek przyniesie w najlepszym przypadku ramy dla dalszych rozmów. Dla traderów pozycjonowanie jest proste, ale niewygodne. Długa pozycja na ropie to zakład na niepowodzenie dyplomacji. Krótka pozycja na ropie to zakład na porozumienie, które nawet uczestnicy wydają się postrzegać jako mało prawdopodobne. Środkowa droga — trzymanie i czekanie — to to, co wydaje się robić większość rynku, co wyjaśnia, dlaczego zmienność skompresowała się, nawet gdy ryzyko nagłówkowe zintensyfikowało się. Ta kompresja nie potrwa. Genewa wyda sygnał, a 10 USD premii obecnie wbudowane w każdą baryłkę Brent albo się usprawiedliwi, albo wyparuje. Nie ma scenariusza, w którym zostanie dokładnie tam, gdzie jest.
Źródła: CNBC, OilPrice, Bloomberg, Al Jazeera, NPR
